Poronienie - dlaczego traci się dziecko?
PDF | do druku | do pobrania
autor: mentos
zamieszczono: 26.10.2011 17:41, przeczytano razy: 178, słów: 500, komentarzy: 0
Prawie 15% ciąż kończy się samoistnym poronieniem. Zdecydowana większość z nich tracona jest na samym początku, jeszcze przed zagnieżdżeniem zarodka. Im bardziej zaawansowane stadium rozwoju dziecka, tym prawdopodobieństwo tragicznego finału się zmniejsza, ale niestety nie wyklucza. Przyczyn tego stanu jest wiele, części z nich leży po stronie matki, cześć po stronie płodu.
Wiele kobiet nie zdaje sobie nawet sprawy z faktu, że zaszły w ciąże, a już ją traci. Być może to lepiej, bo jest to wielki cios natury psychicznej dla matki, niezależnie od tego, jak małe jest dziecko. Szacuje się, że prawie 15% dzieci traci się w wyniku samoistnego poronienia (łac. abortus), które zwykle związane jest z wadami genetycznym zarodka, ciążą mnogą albo zaawansowanym wiekiem matki. Za poronienie uważa się wydalenie jaja płodowego przed 22. tygodniem ciąży lub przedwczesny poród dziecka ważącego mniej niż 501 gram, którego nie można utrzymać przy życiu. Do niektórych z wielu przyczyn można zaliczyć następujące schorzenia i sytuacje:
- wszelkie dysfunkcje genetyczne, aberracje chromosomalne zarodka, w wyniku połączenia się nieprawidłowo zbudowanych gamet, z tego powodu 95% embrionów z chorobą Edwardsa (trisomia chromosomu 18) lub zespołem Turnera (monosomia chromosomu X) kończy się poronieniem;
- infekcje bakteryjne lub wirusowe, takie jak toksoplazmoza, cytomegalia, świnka, różyczka, opryszczka zwykła;
- konflikt serologiczny, który ma miejsce w ciąży charakteryzującej się niezgodnością czynnika Rh we krwi. Matka ma grupę Rh-, natomiast ojciec oraz dziecko Rh+. W takiej sytuacji, jeśli przy pierwszej ciąży lub porodzie krew dziecka dostanie się do krwioobiegu matki, wytworzą się przeciwciała atakujące grupę krwi dodatnią. Uaktywniają się w drugiej ciąży i mogą prowadzić do choroby hemolitycznej płodu;
- wady macicy, które uniemożliwiają zagnieżdżenia zarodka, a także jego wzrost, należą do nich takie przypadłości jak: macica częściowo przegrodzona, macica dwurożna, zrosty wewnątrzmaciczne, mięśniaki macicy;
- przedwczesne odklejenie się łożyska, w wyniku jego nieprawidłowego usadowienia lub zaburzeń w równowadze hormonalnej;
- przyjmowanie teratogennych środków w czasie ciąży, zakłada się, że każde leki mogą prowadzić do zaburzeń rozwoju płodu, a także poronienia, nie należy przyjmować niczego na własną rękę;
- zatrucia czynnikami zewnętrznymi, np. promieniami jonizującymi, radioterapia w wyniku choroby nowotworowej, kobieta w ciąży nie powinna pracować w miejscu o podwyższonym czynniku ryzyka, jak pracownie rentgenowskie, laboratoria fizyczne i chemiczne;
- zaburzenia hormonalne w cyklu miesiączkowym, np. zwiększone wydzielanie hormonu luteinizującego, co utrudnia zagnieżdżenie się w macicy zarodka, za mała produkcja progesteronu wydzielanego przez ciałko żółte, który odpowiedzialny jest za utrzymanie ciąży do czasu wykształcenia łożyska;
- choroby przewlekłe matki, długotrwałe leczenie cukrzycy, astmy, depresji, chorób nowotworowych;
- czynniki psychiczne i emocjonalne, stres związany z trudną sytuacją materialną, młodym wiekiem, trudnościami w przebiegu kariery zawodowej;
- urazy po wcześniejszych niepowodzeniach położniczych, a także strach przed ciążą, nawet nieuświadamiany w obawie przed niesprostaniem obowiązkom lub utratą pracy;
- picie alkoholu i palenie tytoniu oraz zażywanie wszelkich innych używek;
- późny wiek matki, już po 35. roku ilość poronień gwałtownie się zwiększa, a po 40. roku życia ponad połowa kobiet traci dziecko.
o Autorze
N.D.
oceń Artykuł:
więcej artykułów z tej kategorii:
Wizyta u ginekologaTrudy samotnego oczekiwania na dziecko
Prawidłowe prowadzenie ciąży
Jak zaplanować ciążę?
Whisky dla kobiet?
Kobieca (nie)dola
Przygotowania do ciąży
Komentarze 
Dodaj komentarz
powiadom znajomych o tym artykule:
