Albercik.pl - darmowe artykuły na Twoją stronę

Witaj Guest

Szukaj Artykułu:


Albercik.pl - darmowe artykuły na WWW » Kultura-i-sztuka » Film » Nie przyjmuj zaproszenia na drinka… Recenzja filmu "Dziewczyna z tatuażem"

Nie przyjmuj zaproszenia na drinka… Recenzja filmu "Dziewczyna z tatuażem"

autor: magdaq | artykuł do pobrania

zamieszczono: 06.03.2012 11:15, przeczytano razy: 760, słów: 555


Film powstał w oparciu o bestsellerową książkę – o pierwszą część sagi "Millennium" autorstwa Stiega Larssona, zatytułowaną "Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet"


Głównym bohaterem historii jest Mikael Blomkvist, znany szwedzki dziennikarz, oskarżony o zniesławienie i szukający tymczasowego azylu. Potrzebnego do wyciszenia sprawy, do zebrania myśli… Właśnie wtedy ów publicysta – detektyw dostaje nietypowe zlecenie od bogatego właściciela koncernu przemysłowego. Niejaki Henrik Vanger od kilkudziesięciu lat szuka jakiejkolwiek informacji o swej ukochanej, zaginionej bratanicy.

Szesnastoletnia Harriet zaginęła pewnego dnia i nikomu nie udało się znaleźć informacji o mordercy, o porywaczu, o dalszych losach dziewczyny. Jedyny trop to kwiaty w ramce, które ktoś – co roku – wysyła na urodziny Henrika. Czy to niecna zabawa oprawcy? Kto skrzywdził nastolatkę? Co się stało z ciałem? Podejrzana jest cała rodzina Vangerów, która w dniu zaginięcia przebywała na szwedzkiej wyspie – własności klanu. Droga na ląd była odcięta, gdyż w godzinach porannych zdarzyła się na niej kraksa samochodowa i przez całą dobę straż usuwała wraki aut. Nikt nie widział Harriet, nikt nie wie, co się z nią stało.

Choć zdarzenie miało miejsce w latach sześćdziesiątych, Blomkvistowi udaje się znaleźć nowe tropy. Jego wspólniczką zostaje młoda, bardzo utalentowana hakerka – Lisbeth Salander. Przez ostatnie tygodnie śledziła ona dziennikarza, gdyż taka była wola Henrika Vagnera. Plenipotent chciał mieć pewność, że zatrudni właściwego człowieka – afera prasowa okazała się więc sprzyjającymi okolicznościami do ściągnięcia Blomkvista na wyspę i zaangażowania go w nowe zadanie detektywistyczne. A i charakterna Salander z ochotą przyjmuje kolejne wyzwanie. Pomaga ustalić fakty, dotyczące zniknięcia młodziutkiej Harriet.  

Jednakże, na lodowej wyspie, zastane sytuacje zdają się być wyjątkowo niesprzyjające. Skłócona rodzina Vagnerów nie utrzymuje ze sobą żadnych kontaktów. Każdy żyje we własnym domu, obrażony na przeszłość, skrywający mroczne tajemnice. Długie, zimowe wieczory zapija się tu alkoholem i oddaje różnym – niekiedy zwyrodniałym fantazjom.

Dzieło reżysera, Davida Finchera, znakomicie oddaje atmosferę szwedzkiego kryminału – thrillera. Przedstawiona w filmie przestrzeń oraz krążące po niej postacie, są dość upiorne – przez swoje oziębłe charaktery, przez wrogie nastawianie wobec intruza – dziennikarza, szperającego w ich przeszłości.

Mikael, tymczasem, pije mocne alkohole, by przetrwać nieustanne podróże, przenikliwe mrozy, masę drobnych tropów,  które zdają się wskazywać na działalność seryjnego – fanatycznego mordercy. Dodatkowo, mimo ucieczki na odludną wyspę, do dziennikarza dochodzą pogłosy życia rodzinnego, osobistego, które zostawił w wielkim mieście. Młodziutka Lisabeth też nie ma łatwo – ze względu na burzliwe losy, uznana jest za społecznie niebezpieczną i musi zmagać się z demonicznym zwyrodnialcem – swoim kuratorem sądowym. Para detektywów zdaje się więc do siebie idealnie pasować, a jednocześnie… kompletnie nie przystawać.  

Widzów ta sytuacja wciąga i intryguje – w miarę rozwoju akcji okazuje się bowiem, że nie od każdego warto przyjąć zaproszenie nie drinka oraz że wiedza o ludzkich dewiacjach potrafi uderzyć do głowy niczym czysta, szkocka whisky. Choć w tym wypadku pewnie lepiej pasowałyby napisać: niczym lodowata, wysokoprocentowa wódka. Taka, po której pojawiają się największe koszmary.  

o Autorze

M.B.



powiadom znajomych o tym artykule:

oceń Artykuł:

Nikt jeszcze nie zagłosował na ten artykuł, bądź pierwszy/pierwsza!



komentarze wspierane przez Disqus

Powered by ArticleMS from ArticleTrader